رشته های رزمی

عکس از کونگ فوتوآ 21

razm-zeytoon — Fri, 23 Nov 2007 13:59:18 GMT

بنیانگذار کونگ فوتوآ 21

razm-zeytoon — Fri, 23 Nov 2007 13:49:18 GMT

کانگ فو توآ-21 در سال 1379 توسط دکتر احمد سلامی بنیان نهاده شده است. استاد دکتر سلامی از پیشکسوتان کانگ فو توآ در ایران و جزء اولین راهدانان طریقت دانایی هستند که موفق به دریافت شالبند از دست پرفسور میرزایی می شوند.استاد سلامی سرهنگ بازنشسته نیروی انتظامی ، دارای درجه فوق لیسانس تربیت بدنی از دانشگاه تربیت مدرس با ارائه تز علمی (مقایسه دو روش طب سوزنی و ورزش درمانی در بیماران مبتلا به کمر درد) و دارای درجه P.H.D در رشته بیومکانیک با تز علمی (بررسی تاثیر حرکات بیومکانیکی بر روی خون ، قلب و مغز بین دو گروه ورزشکار و غیر ورزشکار) در دانشگاه باکو هستند و عضو هیات علمی دانشگاه نیز می باشند.

کانگ فو توآ-21 بر اساس منشور سه گانه زیر بنیان نهاده شدن است:

1- 21 مرحله تکنیکی

2- بنیان دانشکده انشاء تن و روان

3- التزام عملی به هفت مایگاه علمی ( فیزیولوژی، پزشکی، روانشناسی، انشاء علوم و تاریخ، فلسفه، روح و روان ، ذن) این سبک دارای اساسنامه 27 ماده ای و اولین سبکی است که بعد از 32 سال فعالیت به ثبت و تصویب فدراسیون ورزشهای رزمی رسیده است.بر اساس منشور کانگ فو توآ-21 در این سبک همراهان با گذراندن دروس علمی دانشگاهی می توانند در مقاطع کاردانی ، کارشناسی، کارشناسی ارشد در رشته تربیت بدنی و دکترا و پروفسورا در کانگ فو توآ-21 با گرایش بیو مکانیک تحصیل نمایند(با مدارک درون سبکی) که تصویب دانشکده مربوطه مراحل پایانی را می گذرانند. این امر به مصداق آیه (( هل یستوی الذین یعلمون و الذین لایعلمون)) می باشد که در طریقت دانایی همه همراهان باید در کنار تربیت جسم تربیت روان نیز داشته باشد و مسلما یک همراه تحصیل کرده و آشنا به علوم فیزیولوژی و سیکالوژی در تمرین کردن و تمرین دادن موفق تر ظاهر خواهد شد. همچنین هر ساله با برگزاری کنگره های مختلف در سطح کشور، تحقیقات و مقالات علمی همراهان ارائه می گردد که تا کنون ۲۹ کنگره علمی در این سبک برگزار شده است.

پدر سبک شوتوکان کاراته

razm-zeytoon — Fri, 23 Nov 2007 13:34:18 GMT

فوناكوشي در واقع خالق سبكي است كه امروزه در اروپا به عنوان شوتوكان شناخته شده است و با همين عنوان در تاريخچه هنرهاي رزمي جاي گرفته است. وي در سال 1868 در جزيره اوياما متولد شد. حدوداً 15 ساله بود كه كاراته (آن وقتها هنوز به نام توته يا اوكياواته مشهور بود) را به لطف يكي از همكلاسيهايش شناخت. و اين همكلاسي، كسي نبود جز پسر استاد مشهور جزيره يعني: استاد آنكو آزاتو.

جي‌چين آن قدر اصرار كرد تا استاد راضي شد او را در كلاسش ثبت‌نام كند. در آن زمان كاراته هنوز هم كم و بيش به عنوان امري محرمانه بود، آزاتو هم شاگردان زيادي نگه نمي‌داشت و چند سال بعد جي‌چين كه توانسته بود رضايت خاطر استاد را بدست آورد توسط استاد به استاد كار كشته ديگري به نام آنكو ايتوسو معرفي گشت. ما حول و حوش سال 1890 هستيم. ايتوسو برنامه‌هاي زيادي در سر داشت. او مي‌خواست كاراته در سطحي بسيار وسيع و قابل دسترس براي همگان باشد و خصوصاً مي‌خواست اين تمرينات را با بچه‌ها آغاز كند.

فوناكوشي اين نگرش را با احساسات خود مناسب يافت و با همين طرز فكر بعنوان مربي يك مدرسه ابتدايي پذيرفته شد. در سالهاي 1900 تا 1905 حرف ايتوسو به كرسي نشست: كاراته به عنوان درس رسمي در مدارس ابتدايي و راهنمايي اوكيناوا ثبت‌نام شد و فوناكوشي آموزش كاتاي پي‌نان (كه بعدها به اسم هي‌يان ناميده شد) به بچه‌هاي كم سن و سال را شروع كرد. با اين حال فوناكوشي هنوز از شرايط اجتماعي و وضعيت اقتصاديش راضي نبود. او تصميم گرفت اوكيناوا را به قصد توكيو ترك كند تا در آنجا بتواند كاراته را به عموم ژاپني‌ها معرفي كند، اين كار آساني نبود و فوناكوشي به خوبي به اين امر واقف بود. براي اين كه بتواند شانس بيشتري بدست آورد ابتدا تصميم گرفت ديداري از تمامي مدارس اوكيناوا داشته باشد تا بتواند كاتاهاي مختلف بي‌شماري را از سبك‌هاي مختلف بياموزد تا بتواند در توكيو مكتب‌هاي مختلف كاراته را به نمايش بگذارد. در سال 1922، اين ماجراجويي به نتيجه رسيد و فوناكوشي كلاسهايي را در پايتخت ژاپن داير كرد. شاگردانش اغلب از قشر فرهنگي و دانشگاهي بودند… بعد از گذشت چند سال جمعيت رزمي‌كار اوكيناوا بيشتر و بيشتر شد. سال 1936 توسط شاگردان استاد كميته‌اي جهت پرداختن به محتوا و اصول كلي ابتدايي و انتهايي يك سبك اختصاصي تشكيل شد.

قاعدتاً بايد براي اين سبك نامي در نظر گرفته مي‌شد و چون متعلق به فوناكوشي بود آن را «سبك فوناكوشي» ناميدند ولي خود استاد نام «شوتو» را برگزيد و پس از آن كميته نام «شوتوكان» به معناي «خانه شوتو» را تصويب كرد.

بعد از آن هر كس وارد رشته‌هاي رزمي ژاپن مي‌شد به عنوان پيرو سبكي ناميده مي‌شد كه رزمي‌كاران آن مكتب برگزيده و با آن به تمرين مي‌پرداختند.

سالهاي 1936 براي فوناكوشي سالهاي مهمي به شمار مي‌رفت. استاد اوكيناوا سبك خود را انتخاب كرده بود و مي‌خواست با نتايج تحقيقاتي كه به نظرش براي متد آموزش سبكش ضروري به نظر مي‌رسيد، تحولي در آن ايجاد كند.

ابتدا تصميم گرفت نگارش كلمه «كاراته» را تغيير دهد، به جاي نوشتن دو كلمه كه معناي «دست چيني» را مي‌داد اولين بخش آن را تغيير داده و به جاي آن «دست خالي» را برگزيد.

سپس اصطلاحات تكنيكي و برنامه‌هاي آموزش هر درجه را تعيين كرد و در نهايت فلسفه تمرينات خود را بيان نمود: كاراته به معناي جوتسو (يعني نبرد) نيست مگر براي «دو» يعني (خود).

(يعني كاراته به معناي نبرد با خود است) كاراته- دو نگرش رزمي و قاطع در همه ابعاد است.

چند عکس از تکواندو

razm-zeytoon — Sun, 21 Oct 2007 09:29:18 GMT

نحوه تنفس صحیح در تمرینات کششی

razm-zeytoon — Wed, 12 Sep 2007 09:09:18 GMT

نحوه تنفس صحیح در حین انجام تمرینات ورزشی کششی شناخت روش های صحیح تنفس نمودن برای انجام تمرین های کششی اهمیت اساسی دارد. تنفس مناسب باعث آسودگی جسم می شود، گردش خون در بدن را سرعت می بخشد و به دفع اسید لاکتیک و دیگر مواد ناشی از سوخت و ساز حاصل از تمرینات ورزشی کمک می کند. هنگام انجام تمرینات کششی شما باید آرام و آسوده نفس بکشید و سعی کنید در حالت کشیدگی عضله نفس خود را بیرون دهید. برخی از کارشناسان علوم تندرستی حتی توصیه می کنند تنها در زمان تنفس ، باید شدت کشش را افزایش داد و در هنگام بازدم عضله را بهتر است به حالت اولیه باز گرداند. راه مناسب تنفس ، به آرامی نفس کشیدن از طریق بینی و جلو دادن شکم به هنگام دم است ، در این حالت برای چند لحظه نفس را در سینه حبس نمائید، سپس از طریق بینی و دهان به آرامی هوا را بیرون دهید. نفس کشیدن از طریق بینی مزایای فراوانی دارد از جمله تصفیه هوا، تثبیت دما و مرطوب کردن اکسیژنی که قرار است به ششها منتقل شود. تنفس باید طبیعی باشد و دیافراگم و شکم باید آرام باشند، نباید هیچ فشار و اجباری در موقع تنفس احساس شود. بعضی از کارشناسان تنفس از طریق بینی را به نفس کشیدن از طریق دهان ترجیح می دهند زیرا تنفس از طریق دهان پس از گذشت زمان بر قلب فشار می آورد. میزان تنفس باید از طریق کاربرد حنجره که در پشت گلو قرار دارد، کنترل شود. بازدم نیز باید با روشی مشابه روش فوق الذکر کنترل شود، اما اگر شما از طریق دهان هوا را بازدم کنید، بیشتر صدایی شبیه به آ...ه که شبیه به آه کشیدن است ، پدید می آید. زمانی که شما نفس می کشید، دیافراگم به پائین یعنی روی اندامهای داخلی بدن و رگهای خونی مربوطه فشار می آورد، و با فشار سبب خروج خون از آنها می شود. هنگام بازدم خون تازه به شکم و اندام و عضلات و رگهای خونی مربوط به آنها می رسد. این انقباض و انبساط موزون رگهای خونی شکمی سبب گردش خون درتمام بدن می شود. همچنین عمل موزون پمپاژ به دفع شدن مواد زائد تولید شده در عضلات بدن کمک می نماید. این عمل پمپاژ هوا را پمپ تنفسی نیز می نامند. زمان انجام تمرینات کششی ، پمپاژ تنفسی از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا جریان خون بیشتر به عضلات کشیده شده و سبب انعطاف پذیری بیشتر آنها می شود و عضلات را از وجود اسید لاکتیک پاک نموده و خستگی را از تن بدر می کند.

ورزش یا رژیم غذایی

razm-zeytoon — Wed, 12 Sep 2007 08:59:18 GMT

ورزش يا رژيم، كدام بهتر است؟ در دهة گذشته، شيوع چاقي 50 درصد افزايش يافته است. نوع رژيم غذايي و كاهش فعاليت بدني عوامل اصلي اين صعود ارقام شناخته شده‌اند. چاقي عارضه‌اي است كه پيشگيري از آن امكان‌پذير است. پيشگيري از چاقي بسيار آسان‌تر، ارزان‌تر و مؤثرتر از درمان آن است. عارضة چاقي در طي زمان بروز مي‌كند. بنابراين، درمان آن در مراحل شكل‌گرفتة بيماري به تلاش زيادي نياز دارد. امروزه چاقي يكي از معضلات زندگي صنعتي براي تمام گروه‌هاي سني است. بيماري‌هاي قلبي و عروقي، ديابت (افزايش قند خون)، پرفشاري خون، سنگ كيسة صفرا، نقرس، آرتروز و نيز سرطان‌هاي سينه، رودة بزرگ و پروستات به دنبال چاقي شكل مي‌گيرند. همچنين ميزان بستري شدن افراد چاق در بخش‌هاي مختلف بيمارستاني و نيز زمان لازم براي بهبود كامل آنان تفاوت بسياري با ساير گروه‌ها دارد. چاقي در كودكان نيز، اگرچه در ظاهر ناپسند و مشكل‌آفرين نيست، نياز به توجه و درمان دارد. ميزان شيوع چاقي در ايران طبق پژوهش‌هاي انجام‌شده در ايران، ميزان شيوع چاقي در مردان حدود 27 درصد و در زنان 40 درصد است. همچنين، شايع‌ترين محدودة سني ابتلا به چاقي در مردان 40 تا 50 سالگي و در زنان 50 تا 60 سالگي است. چاقي در ايران حدود 32 درصد شيوع دارد كه ميزان آن از كشورهاي غربي كمتر است. يك بررسي عمومي نشان داد كه نزديك به 13 درصد از دختران تهراني در زمرة افراد چاق قرار دارند و شيوع چاقي در سنين مدرسه در حدود 10 درصد تخمين زده شده است. چاقي در سنين مدرسه مشكلات متعددي به دنبال دارد. بيماري‌هاي روحي ـ رواني نظير افسردگي، اجتماع‌گريزي، كاهش اعتمادبه‌نفس و سرخوردگي در اين گروه به ميزان گسترده‌تري رخ مي‌دهد. چاقي در دوران كودكي، بخصوص در ميان پسربچه‌ها، با افزايش احتمال وقوع آن در بزرگسالي همراه است. 26 تا 41 درصد كودكان چاق در سنين پيش از مدرسه، در بزرگسالي نيز به عارضة چاقي مبتلا خواهند شد. با توجه به مشكلات فراوان حاصل از چاقي، حتي كم كردن مقدار اندكي از وزن نيز عوارض سوء چاقي را كاهش مي‌دهد يا از شدت آنها مي‌كاهد. به اعتقاد متخصصان، كاهش 5 تا 20 درصد از وزن بدن در افراد چاق موجب از ميان رفتن بسياري از عوامل خطرساز مي‌شود. چرا چاق مي‌شويم؟ چاقي، در تعريفي ساده، ناشي از نامتعادل بودن ميزان دريافت انرژي از راه غذا و ميزان مصرف يا سوخت انرژي در نتيجة فعاليت بدني است. بنابراين، مؤثرترين روش درمان چاقي كم كردن ميزان دريافت انرژي و افزايش سوخت و ساز بدن است. امروزه متخصصان علت عمدة چاقي را كم‌تحركي و ورزش ناكافي مي‌دانند. تغيير رفتارهاي جمعي، تنوع زياد وسايل برقي، ساعات طولاني تماشاي تلويزيون و فيلم‌هاي ويدئويي و بازي‌هاي كامپيوتري، زندگي مدرن را كم‌تحرك ساخته است. در كشورهاي پيشرفته، افراد بيشتر غذا مي‌خورند و كمتر فعاليت مي‌كنند. خوردن غذاهاي آماده در خارج از منزل به دليل مشغله‌هاي امروزي دليل ديگري براي چاقي در دنياي مدرن است. اين غذاها، بدون آن‌كه تمام مواد غذايي لازم را به بدن فرد برسانند، ميزان چربي بالايي را به او تحميل مي‌كنند. چاقي در كودكان براي چاقي كودكان، علل مختلف ژنتيكي و هورموني در نظر گرفته مي‌شود. والدين به‌ندرت براي بررسي علت چاقي كودك به پزشك مراجعه مي‌كنند. ارتباط ميان والدين چاق و كودكان چاق احتمالاً انعكاسي از شيوة مرسوم تغذيه و فرهنگ فعاليت در جامعه است. برخلاف تصور عموم، كم‌تحركي افزايش اشتها و پرخوري را به دنبال دارد. همچنين، مطالعات باليني ارتباط بسيار نزديكي ميان ميزان تماشاي تلويزيون در كودكان و چاقي آنان نشان داده است. در زمان تماشاي تلويزيون، مصرف غذا و تنقلات افزايش مي‌يابد و فعاليت بدني كودك محدود مي‌شود. يك راه‌حل پيشنهادي براي والدين، دور كردن محل تلويزيون از اتاق‌خواب كودك است. به‌علاوه، مي‌توان با برنامه‌ريزي مناسب براي پر كردن وقت كودكان، ساعات تماشاي تلويزيون آنها را كاهش داد. گاه چاقي در كودكان به دنبال ابتلا به بيماري بروز مي‌كند. اگر در كودك چاقي علائمي نظير كوتاهي قد نسبت به سن، خشكي پوست، بي‌طاقتي در برابر سرما، يبوست، زود خسته شدن، پرخوري همراه با پرنوشي، جوش و موهاي زائد صورت، افزايش چربي در ناحية گردن و شكم و نه بازو و ساق، ضربه به سر يا ستون مهره‌ها و عفونت ديده شد، والدين بايد در صدد پيگيري علل زمينه‌اي آن برآيند. در تمام گروه‌هاي سني، روش‌هاي متعددي براي درمان چاقي پيشنهاد مي‌شود، از مصرف داروهاي مختلف و ناياب گرفته تا جراحي. اما درمان اوليه و انتخابي براي افراد دچار اضافه‌وزن و بيماران چاق، تركيبي از رژيم غذايي، ورزش و تغيير در رفتارهاي روزمره است. حتي مصرف دارو بدون رعايت رژيم غذايي كنترل‌شده و ورزش، بي‌نتيجه خواهد بود. تأثير ورزش در پيشگيري از چاقي و درمان آن كل انرژي مصرفي روزانه را به سه قسمت تقسيم مي‌كنيم: مصرف انرژي در حالت استراحت، مصرف انرژي بعد از صرف غذا و مصرف انرژي بعد از فعاليت بدني. در زمان استراحت، 60 تا 70 درصد از كل انرژي بدن مصرف مي‌شود و مقدار آن در هر ساعت، حدود يك كيلوكالري به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن است. متغيرترين ميزان مصرف انرژي، در زمان فعاليت بدني است. اين ميزان در افراد كم‌تحرك 10 تا 15 درصد و در افراد فعال 30 تا 40 درصد از كل انرژي مصرفي را تشكيل مي‌دهد. ورزش از دو طريق موجب مصرف انرژي در بدن مي‌شود: يكي افزايش ميزان سوخت در زمان ورزش و ديگري افزايش مقدار مصرف انرژي در زمان استراحتِ بعد از خاتمة ورزش. براي مورد دوم يك مثال مي‌آوريم: فعاليت بدني با شدت متوسط به مدت ده دقيقه، مي‌تواند مصرف انرژي بدن را در حالت استراحت 5 تا 15 درصد به مدت 24 تا 48 ساعت افزايش دهد. در ورزشكاران، ميزان مصرف انرژي در زمان استراحت 5 تا 20 درصد بالاتر از افراد عادي است. بنابراين، يكي از مهم‌ترين فوايد ورزش و فعاليت جسماني بالاتر رفتن ميزان مصرف انرژي فرد فعال در زمان استراحت است. بنابراين، اين باور افراد پرخور كه ورزش و فعاليت بدني باعث افزايش اشتهاي آنها مي‌شود غلط است. هيچ منبع علمي اين مطلب را تأييد نمي‌كند. برعكس، ورزش سنگين موجب افزايش برخي مواد در بدن و كاهش تمايل فرد به خوردن مي‌شود. يعني با كاهش موقتي اشتها روبه‌رو مي‌شويم. در زمان استراحت، 50 درصد از انرژي لازم براي سوخت و ساز بدن را چربي‌ها و بقيه را مواد قندي تأمين مي‌كنند. در ورزش‌هاي سبك، همچنان چربي‌ها اين وظيفه را بر عهده دارند. اما با افزايش شدت ورزش، سوخت و ساز قندها مشخص‌تر مي‌شود. به همين دليل است كه متخصصان ورزش‌هاي سبك را براي كاهش وزن مفيدتر مي‌دانند. شايد تعجب‌برانگيز باشد كه صرف مدت زماني بسيار اندك، مثلاً حداقل روزي يك ساعت فعاليت بدني به مدت ده روز، براي افزايش سوخت چربي بدن در حالت استراحت كافي است. براي رسيدن به اين هدف در افراد سالمند، به هشت هفته زمان نياز داريم. يكي ديگر از فوايد ورزش افزايش ظرفيت تنفس عضلات است، يعني افراد ورزشكار ديرتر از سايرين خسته مي‌شوند. آيا ورزش همراه با رژيم غذايي موجب كاهش بيشتر وزن مي‌شود؟ در افراد چاق، ورزش به تنهايي موجب كاهش وزن مختصري مي‌شود. متوسط كاهش وزن گزارش‌شده در 12 بررسي، در حدود دو كيلو و نيم بوده است. در يك فرد هفتاد كيلويي، پنج ساعت فعاليت ورزشي در هفته تنها 200 گرم كاهش وزن را به دنبال خواهد داشت. تركيب ورزش و رژيم غذايي نقش مؤثرتري از رژيم غذايي يا ورزشِ تنها ايفا خواهد كرد. فرض كنيد يك نفر با رژيم غذايي موفق به حدود ده كيلوگرم كاهش وزن شده است. نزديك به سه كيلوگرم از اين مقدار كاهش وزن در نتيجة حذف مواد غيرچربي به دست مي‌آيد. حال آن‌كه يك كاهش وزن ده كيلوگرمي با ورزش و رژيم غذايي توأم، كمتر از دو كيلوگرم از توده‌هاي غيرچربي بدن را از بين مي‌برد. وجود چربي انبوه در ناحية شكم و احشاء موجب افزايش مقاومت بدن نسبت به آثار انسولين و در نتيجه بالا رفتن قند خون در افراد چاق مي‌شود. همچنين يكي از عوامل مؤثر در ابتلا به امراض قلبي ـ عروقي به شمار مي‌آيد. بنابراين، كاهش چربي شكمي كمك زيادي به حفظ سلامت مي‌كند. بر اساس نتايج مطالعات وسيع، ورزش نقش مؤثري در كاهش چربي‌هاي ناحية شكم ايفا مي‌كند. در افراد كم‌تحرك، شروع ورزش احتمال افزايش وزن را كاهش مي‌دهد. همچنين ورزش كردن روش كارآمدي در حفظ وزن بدن بعد از درمان صحيح چاقي است. در يك بررسي ثابت شد كه با قطع رژيم غذايي، بعد از 18 ماه 92 درصد از وزن ازدست‌رفته مجدداً بازمي‌گردد. در صورتي كه با تداوم ورزش، افزايش زيادي در وزن بدن نخواهيم داشت. تأثير ورزش در درمان چاقي كودكان بيشتر است. امروزه فعاليت بدني عامل پيشگيري از چاقي اطفال و همچنين درمان آن شناخته شده است. چه مقدار ورزش كافي است؟ شروع ورزش در برنامة روزانه بايد به ميزاني باشد كه از عهدة فرد چاق برمي‌آيد. پس از ايجاد آمادگي جسماني و كاهش وزن اوليه، مي‌توان شدت و مدت ورزش را افزايش داد. حداقل سوخت مصرفي بدن براي دست يافتن به آمادگي جسماني، 1000 كيلوكالري در هفته تخمين زده شده است. ميزان مطلوب آن براي كاهش وزن، در حدود 2000 كيلوكالري در هفته است. در قدم زدن سريع، سرعت سوخت و ساز بدن به ميزان چهار برابر حالت استراحت افزايش مي‌يابد. با يك محاسبة ساده درمي‌يابيم كه براي يك فرد 70 كيلوگرمي، حداقل هفت ساعت پياده‌روي در هفته لازم است. در مورد ساير فعاليت‌ها نيز مي‌توان ميزان مصرف انرژي را محاسبه كرد. با اين حال، اغلب افرادي كه دچار چاقي هستند آمادگي كامل براي انجام دادن مقدار تعيين‌شدة فعاليت بدني را ندارند. گروهي ديگر هم به علت ابتلا به امراض قلبي و پرفشاري خون از انجام دادن بسياري از حركات ورزشي معاف هستند. در نتيجه، شكل و مدت مناسب براي ورزش در افراد چاق به توانايي و وضعيت جسماني آنها بستگي دارد. براي مثال، هرگز به افراد چاق مبتلا به بيماري‌هاي قلبي دويدن توصيه نمي‌شود. رايج‌ترين ورزشِ درماني براي اين گروه پياده‌روي است. فعاليت‌هاي بدني ديگري مانند دوچرخه‌سواري و شنا هم گاه جانشين مناسبي براي پياده‌روي به‌شمار مي‌آيند. انتخاب نوع ورزش در درجة اول به علاقة فردي شما بستگي دارد. مي‌توانيد تركيبي از انواع ورزش‌ها را در برنامة خود بگنجانيد. به خاطر داشته باشيد كه ورزش‌هاي با شدت زياد و مدت كم باعث بالا رفتن ميزان سوخت و ساز بدن در حالت استراحت و نيز كاهش اشتها مي‌شوند. در حالي‌كه ورزش‌هاي با شدت كم و مدت زياد بر سوخت و ساز چربي‌ها اثر مي‌گذارند. تصميم‌گيري در مورد شدت و مدت ورزش انتخابي به هدف پزشك و پذيرش بيمار بستگي دارد. نگاهي به نقش ورزش در پيشگيري از چاقي و درمان آن دكتر كامران آزما، متخصص طب فيزيكي و توانبخشي گزارش روزنامه اتريشي وينر از رفع تعليق فوتبال و انرژي هسته‌اي، عوامل توجه جهان به ايران خبرگزاري فارس: يك روزنامه اتريشي در گزارشي نوشت نوشت: تلاش‌ها براي دست‌يابي به فناوري هسته‌اي و بازگشت فوتبال ايران به صحنه‌هاي بين‌المللي، اين كشور را بيش از پيش در محافل جهاني مطرح مي‌كند. به گزارش خبرگزاري فارس، روزنامه اتريشي وينر در گزارشي عنوان كرد: "فوتبال ايران بار ديگر در صحنه‌هاي بين الملي حضور مي‌يابد؛ آنهم با قدرت بيشتر از قبل. البته دوران بازنگري اساسنامه فدراسيون ايران با حضور سازمان تربيت بدني و فيفا همراه خواهد بود." اين روزنامه نوشت: "در دوراني كه فوتبال با سياست آميخته شده، فدراسيون بين المللي فوتبال (فيفا) در 23 نوامبر سال جاري فدارسيون ايران را به دليل رعايت نكردن اين نكته، از انجام فعاليت بين المللي محروم كرد و مجوز فعاليت برون مرزي را به حالت تعليق درآورد. فيفا اعتقاد داشت اين فوتبال تحت دخالت امور دولتي و سياسي ايران قرار گرفته است." اين روزنامه عنوان كرد: "اين تعليق فقط چهار روز دوام يافت چراكه به دليل حضور تيم اميد ايران در بازي‌هاي آسيايي دوحه و پذيرش مذاكره از سوي ايران، كنار گذاشته شد." روزنامه اتريشي ادامه داده است: "ايراني‌ها در آن هنگام قبول كردند كه اساسنامه فوتبال خود را متناسب با قوانين فيفا اصلاح كنند." اين روزنامه در بخش ديگر گزارش خود به نكته مهمي چون "اهميت زياد فوتبال براي مردم ايران" اشاره داشته و نوشته است: "فوتبال در ايران بسيار محبوب است؛ آنقدر كه تقريبا همه ايراني‌ها آن را دوست دارند. فوتبال محبوب ترين رشته ورزشي در ايران به حساب مي‌آيد و بزرگ‌ترين سرگرمي مردم به شمار مي‌رود. رفع ممنوعيت فعاليت فدراسيون ايران نيز باعث خرسندي مردم فوتبالدوست اين كشور آسيايي شده است." اين روزنامه عنوان كرده است: "براي مسابقه ايران با ژاپن در مقدماتي جام جهاني 2006 كه سال قبل در ورزشگاه آزادي تهران برگزار شد، 110 هزار نفر مشتاق به ورزشگاه آمدند و هزاران نفر نيز بيرون ورزشگاه ماندند. رقمي كه يك ركورد جهاني به حساب‌ آمد. البته اين رقم اختصاص به هواداران مرد داشت زيرا در ايران هنوز هواداران زن امكان حضور در ورزشگاه‌ها را ندارند." اين نشريه در گزارش خود به اين نكته اشاره مي‌كند كه رفع كامل تعليق فوتبال كه از زبان سپ بلاتر، رئيس فيفا بيان شد، مي‌تواند به مطرح شدن اين كشور در سطح بين المللي كمك كند: "در كنار تلاش‌هايي كه ايران براي دست‌يابي به فناوري هسته اي داشته، ‌با توجه به پايگاه قوي فوتبال در اين كشور و جايگاه بسيار بالايي كه دارد، به نظر مي رسد با بازگشت فوتبال ايران به صحنه هاي بين المللي، اين كشور بيش از پيش در محافل خارجي مطرح شود.

آسیبها و جراحات احتمالی در ورزش

razm-zeytoon — Wed, 12 Sep 2007 08:49:18 GMT

در هـر ورزشـی باید انتظار آسیب ها، جراحت ها و خطرات احتمالی آن را داشـتـه بـــاشید، به خصوص در ورزش های گـروهی. هـر ورزشـی کـه طـبـق آمــار در هر 1000 ساعت بیـش از 5 آسـیـب داشته باشد، جزء ورزش های پرخطر با درصـد آسیـب بـالا به شـمار مـی رود. راگــبی و لاکروس با 30 صـدمه در 1000 ساعت بالاترین حد هستند، درحالیکه بسکتبال و اسکواش هم با آمار 14 صدمه در 1000 ساعت بازی های پرخطری بـحـساب می آیند. تعجب آور اسـت که بــدانید، دو، و ایروبیک هم با 11 صدمه، زیاد از قافله ورزش های پرخطر عقب نیستند.
آسیب های ورزشی انواع مختلف دارند، اما قسمت های ویژه ای از بدن هستند که بیش از سایر اعضاء در خطر صدمه خوردن هستند. در این مقاله متداول ترین صدمات و جراحت های ورزشی را به شما معرفی می کنیم و راه های جلوگیری و درمان آنها را نیز بیان می کنیم.

نکته: RICE مخفف استراحت، یخ گذاشتن، فشار و بالا نگاه داشتن می باشد که یکی از درمان های متداول برای آسیبهای ورزشی است.

1.ورم تانل آشیل

وقتی از تاندون پشت زنو—تاندون آشیل—زیاد استفاده شود، باعث درد و ورم در آن ناحیه خواهد شد. اگر درمان نشود، صدمه سخت تر شده تا حدی که دویدن را به کلی دشوار و غیرممکن می کند. این آسیب بیشتر در دونده ها و ورزشکارانی که با دویدن یا پریدن سروکار دارند اتفاق می افتد.

پیشگیری و درمان: دادن تمرین های کششی و قدرتی به عضلات و ماهیچه های ساق پا می تواند از بروز این آسیب جلوگیری کند. RICE و درمان های ضد-تورمی و تقویت ماهیچه های ساق پا بهترین درمان های ممکن برای این عارضه هستند. تا برطرف نشدن کامل عارضه، ورزش را شروع نکنید چون باعث تشدید وضعیت خواهد شد.

2. ضربه ی مغزی

این صدمه با خوردن ضربه به سر ایجاد می شود. علائم آن شامل سرگیجه، اختلالات بینایی، سردرد، ضعف حافظه، از دست دادن تعادل، سختی تمرکز، و حالت تهوع میباشد. این صدمه ضرورتاً همراه با بیهوشی نمی باشد. در ورزش های برخوردی مثل فوتبال، بوکس و هاکی این عارضه بیشتر اتفاق می افتد. البته در ورزش هایی مثل اسکی و ژیمناستیک هم زیاد رخ می دهد. با اینکه اکثر افراد پس از چند هفته به حالت عادی برمی گردند، اما ضربه ی مغزی در خیلی افراد به آسیب های جدی می انجامد.

پیشگیری و درمان: بهترین راه پیشگیری از ضربه مغزی، اجتناب از ورزش های برخوردی است. اما برای اکثر افراد این راه حل مناسبی به نظر نمی رسد. برای درمان این عارضه استراحت بهترین روش است. اگر سردرد داشتید، می توانید از قرص های مسکن استامینوفن استفاده کنید. بنابر شدت ضربه ی وارده، باید از چند ساعت گرفته تا چند ماه از انجام دوباره ی ورزش های برخوردی اجتناب کنید.

3. کشید گی های ران

اين عارضه زمانی اتفاق می افتد که هنگام دویدن در ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال، یکدفعه تغییر جهت بدهید. علائم آن شامل درد عمیق، ورم و گاهي کبودی داخل ران می باشد.

پیشگیری و درمان: بهترین راه پیشگیری از بروز این عارضه، انجام تمرینات کششی قبل از ورزش است. بهتر است که شدت ورزش را تدریجاً بالا ببرید تا احتمال بروز این وضعیت کمتر شود. RICE و درمان های ضد-تورمی بهترین روش های درمانی برای این آسیب می باشد. از انجام فعالیت های شدید، یک یا دو هفته پس از بروز عارضه جداً خودداری کنید. پس از بروز عارضه، در محل آسیب دیده یخ بگذارید تا التیام یابد، پس از آن می توانید ماهیچه ها را کشیده و تقویت کنید.

4. درد و ورم سا ق پا

این عارضه بیشتر برای افرادی اتفاق می افتد که عادت به تحرک و ورزش ندارند. بالا بردن ناگهانی فشار و شدت تمرینات، پوشیدن کفشهای کهنه و دویدن و پریدن روی زمینهای خیلی سخت نیز ممکن است باعث بروز این عارضه شود.

پیشگیری و درمان: پوشیدن کفش مناسب، انجام حرکات کششی قبل از ورزش و بالا نبردن ناگهانی شدت ورزش، بهترین راه های جلوگیری از بروز این وضعیت هستند. یخ گذاشتن، انجام حرکات کششی و درمان های ضد-تورمی، بهترین راه های درمانی می باشند.

5. درد پا یین کمر

این عارضه بیشتر در افراد چاق و کم تحرک اتفاق می افتد، اما ممکن است برای دونده ها، دوچرخه سواران، گلف و تنیس بازان نیز پیش بیاید. مهمترین عامل ایجاد این عارضه، انجام غلط و نادرست حرکات کششی است.

پیشگیری و درمان: اگرچه بیشتر انواع این عارضه قابل پیشگیری نیستند، اما انجام صحیح حرکات کششی قبل از ورزش و گرم کردن درست بدن، احتمال وقوع آن را کاهش می دهد. راه های درمانی پیشنهادی RICE، دارو های ضد-تورمی و کشش عضلات است.

6. کشیدگی عضلا و ماهیچه ها

گرم نکردن صحیح بدن، خستگی، عدم انعطاف پذیری و ناتوانی و ضعف، همه از عوامل کشیده شدن ماهیچه در ورزشکاران می باشد. معمول ترین ماهیچه هایی که کشیده می شوند، عضلات پشت ران (در ورزشهایی همراه با دویدن است مثل دومیدانی، بسکتبال) و ماهیچه ساق پا (در تنیس بازان) می باشد. البته ماهیچه های دیگری نیز باتوجه به ورزش مورد نظر درصدد کشیدگی هستند.

پیشگیری و درمان: بهترین راه جلوگیری از بروز چنین عارضه، انجام حرکات کششی صحیح قبل و پس از ورزش کردن و اجتناب از ورزش هنگام خستگی و ضعف است. RICE و دارو های ضد-تورمی مثل سایر آسیب ها، بهترین درمان برای این عارضه می باشد. خوب است که کمی هم به آرامی عضلات را کشش دهید. وقتی عارضه شروع به بهبودی کرد می توانید دوباره ورزش را شروع کنید، اما هر از چند گاهی در میان ورزش مکث کرده و ماهیچه هایتان را بکشید تا به طور کامل بهبود یابید.

7. آسیب های آرنج در ورزش تنیس و گلف

تعجب آور است که این آسیب %7 کل آسیب های ورزشی را تشکیل می دهد. در این آسیب ورزشی، تاندون های آرنج به خاطر ضربات مکرر بَک هند در تنیس آسیب دیده و باعث ایجاد درد در قسمت داخلی آرنج می شود.، البته گاهاً ممکن است قسمت خارجی هم صدمه ببیند.

پیشگیری و درمان: بهترین راه جلوگیری از بروز این آسیب، انجام تمرینات تقویتی ساعد و بازو است. همچنین اصلاح کردن طریقه ی ضربه زدن با راکت و استفاده از آرنج بند می تواند کمک کننده باشد. برای درمان این عارضه RICE و داروهای ضد-تورم مناسب است، اما در بعضی موقعیت ها فیزیوتراپی و ترک ورزش به مدت زیاد ضروری است.

8. رگ به رگ شدن و پیچ خوردگی مچ پا

این آسیب در میان افرادی که فوتبالف هاکی، بسکتبال و والیبال بازی می کنند، بسیار متداول است. می توان گفت در ورزش هایی که با دویدن و پریدن سر و کار دارد غیر قابل اجتناب است. این حرکات ممکن است باعث پیچ حوردن مچ پا و گاهي پاره شدن یک تاندون یا لیگامنت شود. با عکسبرداری می توان تشخیص داد که عضو دچار شکستگی شده است یا خیر.

پیشگیری و درمان: تقویت مچ پا با حرکات نرمشی، بستن مچ یا استفاده از مچ بند می تواد از بروز این اتفاق پیشگیری کند اما ضمانتی درکار نیست که اگر افتادید یا حرکاتی اشتباه انجام دادید صدمه نبینید. پیچ خوردگی مچ پا را می توانید با RICE و داروهای ضد-تورمی مداوا کنید. اما به هیچ وجه بیش از یک روز استراحت نکنید. باید سعی کنید مچ پایتان را به نرمی تکان داده و بچرخانید تا از ورم آن کم شود.

9. آسیب دیدگی شانه

%20 آسیب ديدگی های ورزشی مربوط به شانه است که شامل دررفتگی، رگ به رگ شدن و ضرب دیدگی می شود. این آسیب دیدگی در ورزشهایی مثل تنیس، شنا، وزنه برداری، بیسبال و والیبال بیشتر اتفاق می افتد. علائم ای عارضه، بروز درد، کوفتگی عضلانی و احساس ضعف و ناتوانی در شانه می باشد.

پیشگیری و درمان: برای پیشگیری از وقوع این عارضه که بیشتر زمانی اتفاق میافتد که مدتی از شانه خود استفاده نکرده باشید. مثل دوران تعطیلات لیگ، بهتر است قبل از شروع ورزش عضلات آن را با وزنه زدن تقویت کنید. بهترین راه های درمانی برای این عارضه نیز RICE و داروهای ضد-تورمی است.

10. آسیب دیدگی زانو در دونده ها

آسیب دیدگی زانو %55 آسیب دیدگی های ورزشی را تشکیل می دهد و تقریباً ¼ این مشکلات توسط پزشک جراح ارتوپد برطرف می شود. البته دونده ها تنها قربانیان این آسیب ورزشی نیستند. دوچرخه سواران، شناگران، افرادی که ایروبیک استپ کار میکنند، و آنها که فوتبال و بسکتبال و والیبال بازی می کنند نیز ممکن است به این عارضه دچار شوند. در این عارضه، استفاده بیش از حد از زانو باعث ناراحتی و آسیب رسیدن به تاندون زیر کاسه ی زانو می شود.

پیشگیری و درمان:کفش یا کفی کفش هایتان را مرتباً عوض کرده و از نوع مناسب استفاده کنید. بین تمریناتتان مدت بیشتری استراحت کنید. اگر زانویتان آسیب دید حداقل دو روز از انجام دوباره ی ورزش خودداری کرده و از داروهای ضد-تورم استفاده کنید. قبل از شروع دوباره ی ورزش حتماً خود را خوب گرم کرده و در محل آسیب دیده از یخ استفاده کنید.

پیشگیری بهترین درمان است

اکثر آسیب دیدگی های ورزشی به خاطر گرم نکردن صحیح و انجام حرکات کششی به طریقی نادرست قبل از ورزش کردن است. بالا بردن ناگهانی شدت ورزش هم می تواند به شما صدمه بزند. از این رو بهترین راه پیشگیری انجام حرکات صحیح کششی قبل و پس از ورزش و افزایش شدت ورزش به تناسب مهارت ها و تجاربتان در آن ورزش میباشد .

زندگی بی تحرک

razm-zeytoon — Wed, 12 Sep 2007 08:39:18 GMT

یکی از مشکلات جهانی برای سلامت جامعه زندگی بی تحرک است. زندگی بی تحرک علت عمده مرگ و میر و بیماری و ناتوانی است. هر سال، حدود 2 میلیون مرگ به علت نداشتن فعالیت بدنی اتفاق می افتد و یافته های ابتدایی از تحقیق سازمان بهداشت جهانی حاکی از آن است که زندگی بی تحرک یکی از 10 علت عمده مرگ و میر در جهان است. نداشتن فعالیت بدنی باعث افزایش تمام انواع مرگ و میر، دو برابر شدن خطر بیماریهای قلبی - عروقی، نوع 2 دیابت، چاقی، می شود. همچنین، خطر سرطان روده و پستان، بالا رفتن فشار خون، اختلالات چربی، استئوپروز، افسردگی و اضطراب، را افزایش می دهد. میزان بی تحرکی در تمام کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه بالاست. در کشورهای توسعه یافته، بیش از نیمی از بالغان به اندازه کافی تحرک ندارند.
این مسئله در شهرهای بزرگ در کشورهای توسعه یافته - که بسرعت هم رشد می کنند - مشکل عمده تری است. شلوغی، فقر، جنایت، ترافیک، آلودگی هوا، نبودن پارک و امکانات ورزشی و تفریحی و پیاده رو، ... انتخاب فعالیت بدنی را مشکل می کند. برای نمونه، در «سائوپائولو»ی برزیل، 70% جمعیت غیر فعال اند. حتی در مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه، وقتگذرانی غیر فعال (مثل تماشای تلویزیون) در حال افزایش است. نتیجه این تغییرات افزایش میزان چاقی و دیابت و بیماریهای قلبی و عروقی است. در کل دنیا، بجز مناطق جنوبی صحرای افریقا، بیماریهای مزمن جزء علل اصلی مرگ و میر است. غذای غیر سالم، اضافه کالری، بی تحرکی، چاقی، سایر بیماریهای مزمن مربوط به آنها، از عمده ترین مشکلات بهداشتی جامعه در بیشتر کشورهای جهان است.
اطلاعات جمع آوری شده در تحقیقات بهداشتی در تمام مناطق جهان تقریباً ثابت است. نسبت افراد بزرگسال بیتحرک بین 60 تا 85 درصد متغیر است.
مشخص است که بی تحرکی بدنی مشکل بهداشتی عمومی عمده ای است که تعداد بسیاری از مردم را در تمام مناطق جهان مبتلا کرده است. اقدامات مؤثر بهداشت عمومی به صورت فوری برای ترویج انجام فعالیت بدنی و بهبود بهداشت عمومی در سراسر نقاط جهان مورد نیاز است.

دیابت یا همان مرض قند و تاثیر ورزش بر روی این بیماری

razm-zeytoon — Wed, 12 Sep 2007 08:34:18 GMT

ديابت يا مرض قند، متداولترين بيماري غدد است و فراواني آن تقريباً در ايران 4درصد و در دنيا يك تا 2درصد مي‌باشد. بيماري ديابت بر دو نوع يک و دو است:

ديابت نوع اول: اين نوع ديابت وابسته است به ترشح انسولين در بدن يعني به علت کمبود ترشح اين هورمون پديد مي‌آيد و معمولاً قبل از 40سالگي حادث مي‌شود، اين افراد معمولاً چاق هستند.

ديابت نوع دوم: اين ديابت، غيروابسته به «انسولين» است. علت آن ترشح غير طبيعي انسولين و مقاومت بافت‌هاي بدن نسبت به عمل انسولين است. بيماراني که به اين نوع ديابت دچار مي‌شوند، اغلب چاق و سنگين وزن هستند. ورزش همچون تغذيه در کنترل ديابت مهم و تأثير مثبت آن در کنترل قند خون از ديرباز شناخته شده است. ورزش در کنترل هر دو نوع ديابت يك و 2 موثر است.

ديابتي‌ها بايد ورزش روزانه را بطور منظم در ساعت معين و ترجيحاً زماني از روز که سطح خون به ميزان حداکثر خود مي‌باشد، انجام دهند. در افراد ديابتي برنامه‌ريزي و ورزش مي‌تواند خطر کاهش قند خون را ايجاد کند، اين عارضه در طول ورزش زياد در مدت يک يا چند ساعت پس از ورزش به وجود مي‌آيد و عامل آن افزايش ميزان جذب انسولين و مصرف قند خون در سلامت عضلات مي‌باشد. بنابراين علاوه بر داشتن يک برنامه متناسب و منظم روزانه بايد هنگام ورزش مواد قندي به شکل آب پرتغال، نوشيدني‌هاي شيرين يا چند حبه قند در دسترس باشد

ورزش برای آدمهایی که از چاقی رنجر میبرند

razm-zeytoon — Wed, 12 Sep 2007 08:29:18 GMT

بهترين راه کنترل چاقي عبارت است از «تلفيق متناسب يک برنامه ورزشي با يک رژيم غذايي کاهنده وزن» پيشگيري و يا درمان چاقي اساساً بر اين است که درصد انباشت چربي بدن کاهش يابد، رژيم غذايي به تنهايي هم چربي و هم عضله را کاهش مي‌دهد اما تمرينات ورزشي چربي را کاهش و به توده عضلاني مي‌افزايد.

رژيم‌هاي غذايي کوتاه‌مدت که به طور معمول براي کنترل وزن بدن استفاده مي‌شوند عموماً براي دستيابي به يک نتيجه دراز مدت از حيث کاهش وزن ناکافي بوده و احساس خستگي در فرد ايجاد کرده و بدن فرد تمايل بيشتر به چاق‌شدن پيدا خواهد کرد.

غالباً ديده مي‌شود که در پي قطع رژيم غذايي، مجدداً چاقي عود مي‌کند و سپس مي‌تواند اثرات رژيم غذايي بعدي را با مشکل روبه‌رو سازد. ترکيب تمرينات ورزشي و رژيم غذايي صحيح در حفظ کنترل وزن بدن موثر است.

در اين روش بدن از آمادگي برخوردار مي‌شود و احساس شادابي به فرد دست مي‌دهد. اين نکته حائز اهميت است که برنامه‌هاي ورزشي بايد يک سير تدريجي پيش‌رونده از نظر شدت و مدت تمرينات بدني را طي کند.

افراد چاق نيز خود به چنين برنامه‌هايي بيشتر راغب هستند و از آن بيشتر استقبال مي‌کنند، زيرا به جاي فعاليت بسيار شديد فيزيکي بر پايه طولاني بودن زمان فعاليت استوار هستند. هدف اوليه برنامه ورزشي فرد چاق بايستي اين باشد که «عادت به نرمش و تمرينات بدني» در وي ايجاد شود، آنگاه مي‌توان ميزان فعاليت بدني را به تدريج به حدي رساند که انتظار مي‌رود بر اثر افزايش کالري مصرفي، او را به سمت کاهش وزن سوق دهد.

تمريناتي که از حيث «وزن کم‌کردن» فشار کمتري وارد مي‌آورند يا هيچ فشار ندارند، به ويژه در آغاز برنامه ورزشي توصيه مي‌شوند. پياده‌روي، شنا، دوچرخه‌سواري در جاده و پله‌نوردي جنبه‌هاي عالي حرکات ورزشي براي اغلب بيماران چاق را تشکيل مي‌دهند.

براي بهره‌مندشدن از موهبت سلامتي، لذت بردن و مقاوم بودن در مقابل امراض، فعاليت‌هاي ورزشي بايد به مدت 30 دقيقه هر روز بخشي از زندگي شغلي و اجتماعي ما را تشکيل دهد. 30 دقيقه فعاليت ورزشي متوسط نه تنها به سلامتي فرد کمک مي‌کند، بلکه وي را در فعاليت‌هاي روزانه پوياتر نگه‌مي‌دارد.